Araf Suresi 23 ne anlama geliyor?

Araf Suresi 23, insanlığın ilk günahını işleyen Âdem ve Havva'nın hikayesini ele alarak, tevbe ve af dilemenin önemini vurgular. Bu ayette, Âdem ve eşi yaptıkları hatanın bilincine vararak Allah'a yalvarışlarını ve içtenlikle itiraflarını dile getirirler. Onların bu samimi yaklaşımı, insanın hatalarını kabullenmesi ve bağışlanma umuduyla ilahi merhamete yönelmesinin ne denli değerli olduğunu gözler önüne serer.

Araf Suresi 23. ayetinin tefsiri şu şekildedir:

Âdem ve eşi, yaptıkları hatanın hemen farkında olup Allah’a bu şekilde tevbe ve istiğfar ettiler. Tevâzu ve mahviyete büründüler, günahlarını itiraf edip gözyaşı döktüler ve ilâhî dergâhın kapısında af ümidi içinde inlediler. 

Bu ayet, Bakara Suresi’ndeki “Âdem Rabbinden bir takım kelimeler aldı” ifadesiyle işaret edilen sözleri içermektedir. 

Tefsirde ayrıca şu hususlar da vurgulanmaktadır:

• Cenâb-ı Hakk’ın sorduğu suallere karşı İblîs’in verdiği cevapla Âdem ve Havva’nın verdiği cevaplar mukayese edildiğinde, Âdem’in mizacı ile İblîs’in içyüzü arasında ne büyük bir fark bulunduğu anlaşılmaktadır. 
• İblîs’in ateş ile çamuru kıyaslayarak ateşi daha üstün görmesindeki cehaletinin sırrı bu noktada açığa çıkar. 
• İlâhî huzurda İblîs’in sergilediği kibrin kötülüğü ile, Âdem ve eşinin gönüllerinden taşan tevâzu hissiyatının güzelliği idrakten uzak kalmaz. 
• Resûl-i Ekrem’in (s.a.s.) “Kim Allah için tevâzu gösterirse Allah onu yüceltir; kim kibirlenip büyüklük taslarsa onu da alçaltır” beyanının tecellileri, İblîs ve Âdem kıssasında muşahhas bir halde görülür.